15 november 2019

De Winter & Rijkeboer Herdenkingsbijeenkomst

De met kaarsjes verlichte ingang van ons rouwcentrum

JE HEBT MAAR ÉÉN LICHTJE NODIG

“Een lichaam sterft, maar niét de relatie die je met iemand hebt. Wat iemand je gegeven heeft blijft je altijd bij. Omkijken naar mooie herinneringen helpt om naar de toekomst te kijken.”

Met dit citaat uit één van de boeken van Manu Keirse begon Mirjam Poldervaart haar inleiding, tijdens de herdenkingsavond van vrijdagavond 15 november in het rouwcentrum van de Winter & Rijkeboer uitvaartverzorging.
Een bijeenkomst voor families die het afgelopen jaar een dierbare hebben verloren.

Arno de Winter opende de bijeenkomst met een welkom voor de families. “Goed dat u erbij bent vanavond. Om zo, samen met andere families uw dierbare te herdenken. Door te herdenken, te denken aan iemand die we hebben verloren, doen we recht aan degene die is overleden. We zeggen als het ware: “Ik ben je niet vergeten, je hebt veel voor mij betekend, je bent en blijft een belangrijk deel van mijn leven. Je hoort er nog bij.”

Na het welkom werden zeven kaarsen aangestoken, waarbij een toepasselijke herdenkingstekst werd uitgesproken. Iedere kaars stond symbool voor een speciale groep dierbaren. Het aansteken gebeurde door familieleden van een dierbare, die het afgelopen jaar is overleden. Deze familieleden waren hiermee de vertegenwoordigers van alle andere aanwezige familieleden. De zeven kaarsen stonden voor de herinneringswand met de foto’s van de overledenen die werden herdacht.

Tijdens de avond werden gedichten voorgedragen en was er muziek.
Marjan de Groot zong, begeleid door Eva Groenewegen, “Ik mis je” en “Mag ik dan bij jou”.
Piet George Klootwijk, verantwoordelijk voor de pianomuziek, begeleidde haar tijdens het vrij onbekende, ontroerende, lied “De tijd”, ooit gezongen door Corry Brokken.

Een indrukwekkend moment was het noemen van de namen van de overledenen, die deze avond werden herdacht, door Arno de Winter.

Troost vinden
De inleiding van Mirjam Poldervaart stond in het teken van rouwverwerking.
“Troost vinden is belangrijk” vertelde ze, “maar is voor iedereen verschillend. Troost kan te vinden zijn in wandelen in de natuur, in praten met een fijne vriend of vriendin, een mooi muziekstuk, maar ook in stilte. In niets zeggen, maar een arm om je heen krijgen als je het moeilijk hebt. Ook gedichten kunnen troost geven, bijvoorbeeld het gedicht KLEIN van Marinus van den Berg.

Je hebt maar één lichtje nodig
om het donkerste duister te verlichten
Je hebt maar één mens nodig
om de donkerste eenzaamheid te verlichten
Je hebt maar één woord nodig
om de beklemmendste stilte te verbreken
Je hebt maar één hand nodig
om je uit de diepste put omhoog te trekken
Je hebt soms maar weinig nodig
om in je de grootste nood weer toekomst te voelen
De toekomst begint klein

Weer toekomst vinden, iets om naar uit te kijken is belangrijk. Als rouwende sta je voor de opdracht zelf te bepalen wat je je verdere leven zult doen. Je hebt niet gekozen voor de dood van een dierbaar iemand. Wel kun je ervoor kiezen hoe je je verdere leven zult laten bepalen door het verlies.”

Mirjam sloot haar inleiding af met de woorden: ” De toekomst ligt voor u open. Hoe u dit invult bepaalt u zelf. Maar degene die u moet missen draagt u altijd mee, op goede en op slechte dagen.” (de volledige tekst van de lezing van Mirjam kunt u hier downloaden)

Na afloop van de avond konden de families zowel de oude als de nieuwe begraafplaats HERDENKINGSBIJEENKOMSTbezoeken om een lichtje te plaatsen op het graf van hun dierbare. De begraafplaatsen waren, voor deze gelegenheid door het team van de Winter & Rijkeboer, verlicht met honderden waxinelichtje. Daarna was er gelegenheid tot napraten in het rouwcentrum met daarbij een hapje en een drankje. Bij het naar huis gaan konden de families het herinneringsboekje, met de foto’s van de overledenen en de gedichten van de avond meenemen. Ook was er voor alle families een kaars met daarop de foto en de geboorte-en overlijdensdatum van hun dierbare.

Arno de Winter: ”Deze jaarlijkse bijeenkomsten zijn inmiddels een goede en door de families zeer gewaardeerde gewoonte geworden. Ons team is blij, op deze bescheiden manier, een bijdrage te kunnen leveren aan de rouwverwerking van de families.”